Μόνο ο κόσμος του ΑΡΗ όπως αποδείχθηκε ήταν σήμερα στο γήπεδο με την ομάδα για ακόμη μια φορά να απέχει ουσιαστικά από τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις. Κουρασμένοι από το τζάμπολ φάνηκαν όλοι παίκτες και το τεχνικό τιμ που μάλλον για άλλο παιχνίδι προετοιμάστηκε δίνοντας το δικαίωμα σε αυτή την μετριότατη Γερμανική ομάδα να μας κερδίσει και δεύτερη φορά φέτος με τεράστια ευκολία.
Αν το πλάνο νίκης που είχε σχεδιάσει ο κόουτς από το ξεκίνημα του αγώνα ήταν με αυτή την πεντάδα των παικτών που επέλεξε να ξεκινήσει και με αυτή την φιλοσοφία τότε όλη η υπόλοιπη εξέλιξη του αγώνα ήταν απόλυτα φυσιολογική. Μάλιστα το ότι περίμενε το σερί των Γερμανών να φθάσει στο 14-0 για να πάρει το τάιμ άουτ και να αλλάξει κάπως τα πράγματα δείχνει το πόσο ντεφορμέ ήταν και ο Π.Γιαννάκης σήμερα. Κατά τα άλλα δυστυχώς το έργο το είχαμε ξαναδεί. Το τραγικό μας ξεκίνημα με την άμυνα με τα μάτια δίνει ένα τεράστιο ψυχολογικό(και πόντων) προβάδισμα στους αντιπάλους όπου στη συνέχεια κάνουν με τεράστια ευκολία το παιχνίδι τους και για αυτό βλέπουμε τόσο συχνά αυτά τα ρεσιτάλ ευστοχίας. Ως συνέπεια του κακού ξεκινήματος είναι ο εκνευρισμός και η απελπισία σε κάθε κίνηση των παικτών μας. Μοναδική "θετική παραφωνία" στην κακή εικόνα του ΑΡΗ σήμερα ήταν το ντεμπούτο του Ντούβιερ που έδειξε πάρα πολύ καλά στοιχεία σε πολλούς τομείς του παιχνιδιού. Σε αντίθεση με τον Μάρας που σίγουρα περιμέναμε να δούμε κάτι καλύτερο από αυτά που μας έδειξε σήμερα παρόλο που πλέον έχει και μερικές προπονήσεις στα πόδια του.
Όσο και αν θέλαμε να παλέψει και να προχωρήσει η ομάδα στο BCLόπως φαίνεται στην πράξη δεν μπορεί. Τα συνεχόμενα ταξίδια; οι πολλές αλλαγές στο ρόστερ με ελάχιστες ενδιάμεσες προπονήσεις; η οικονομική και διοικητική ανακατωσούρα; ότι και αν φταίει δεν δικαιολογείται αυτή η εικόνα ιδίως όταν πριν λίγες ημέρες έδειξες σαν ομάδα ότι μπορείς να παίξεις καλό μπάσκετ. Μαθηματικές ελπίδες για πρόκριση υπάρχουν αλλά με τέτοιες εμφανίσεις δεν πας πουθενά. Μοναδική ελπίδα για να σωθεί αγωνιστικά η χρονιά είναι η επιστροφή του Γ.Αθηναίου και τα 3 συνεχόμενα εντός έδρας παιχνίδια που πιθανόν να επιτρέψουν στην ομάδα να ξεκουραστεί, να δουλέψει και να βρει έναν πιο σταθερό αγωνιστικό ρυθμό.
ΥΓ. Για τους μάγκες της κερκίδας τα λόγια είναι περιττά! Δίνουν το παράδειγμα προς όλους όσους προτιμούν στα δύσκολα να γυρίζουν την πλάτη στην ομάδα και μετά από κάθε στραβή να αφορίζουν τους πάντες. Μπράβο ρε μάγκες μας δώσατε κουράγιο να αντέξουμε να παρακολουθήσουμε ένα παιχνίδι που μόνο με χάπια και κολλύριο μπορούσαμε να το δούμε όλο!
ΥΓ2. Α ρε κόουτς… πραγματικά θα ήθελα πολύ να μάθω τι είχες στο μυαλό σου όταν ξεκίνησες αυτή την πεντάδα και την κράτησες μέχρι να φθάσει στο -10.